Spełnienie wymogu niezależności członków rad nadzorczych w procesie zapewnienia jakości rewizji finansowej

Filip Grzegorczyk, Jerzy Hejnar

Streszczenie


Właściwy tryb powołania biegłego rewidenta w obrocie gospodarczym oraz jego kompetencje merytoryczne i etyczne stanowią warunek konieczny efektywności rewizji finansowej. Działalność biegłego rewidenta może być jednak optymalizowana, gdy po stronie badanego podmiotu (jednostki) odnajduje on właściwych partnerów merytorycznych. Poza członkami zarządu dotyczy to również członków rad nadzorczych. Zarysowujący się trend wzmacniania roli organów nadzoru korporacyjnego w szeroko rozumianym procesie sprawozdawczości i rewizji finansowej znajduje wyraz w przepisach ustawy o rachunkowości (np. w art. 4a tej ustawy). Przedmiotem opracowania jest ustalenie podstawowego kryterium pozwalającego przyjąć, że biegły rewident może odnaleźć partnera merytorycznego w procesie rewizji finansowej (kryterium tym jest niezależność członków rad nadzorczych). Celem opracowania jest także zbadanie stopnia występowania zjawiska niezależności członków rad nadzorczych w wybranych grupach spółek publicznych notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

Słowa kluczowe


ład korporacyjny, niezależność członków rad nadzorczych, rewizja finansowa, badanie statutowe

Pełny tekst

PDF

Literatura


Andrzejewski M. [2012], Komentarz do ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym, ODDK, Gdańsk.

Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG, Dz.U. L 157 z 9.06.2006.

Garstka M. [2011], Rola biegłego rewidenta i jednostki przy identyfikacji ryzyka gospodarczego, w tym kontynuacji działalności, „Rachunkowość”, nr 8.

Grzegorczyk F. [2010a], Komitet audytu jako instytucja wspomagająca bezpieczne funkcjonowanie instytucji finansowych, „Bezpieczny Bank”, nr 1.

Grzegorczyk F. [2010b], Komitet ds. audytu – uwagi o potrzebie właściwego uregulowania instytucji w prawie polskim, „Przegląd Prawa Handlowego”, nr 11.

Kutera M. [2008], Rola audytu finansowego w wykrywaniu przestępstw gospodarczych, Difin, Warszawa.

Oplustil K. [2010], Instrumenty nadzoru korporacyjnego (corporate governance) w spółce akcyjnej, C.H. Beck, Warszawa.

Śliwińska-Grzegorczyk M. [2011], Funkcja kontrolna rachunkowości w działalności rad nadzorczych spółek publicznych – zarys problemu [w:] Współczesne aspekty realizacji kontrolnej funkcji rachunkowości, red. B. Micherda, Difin, Warszawa.

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, Dz.U. nr 94, poz. 1037, ze zm.

Ustawa z dnia 18 maja 1964 r. Kodeks cywilny, Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.

Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, Dz.U. 2013, poz. 330.

Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym, Dz.U. nr 77, poz. 649 ze zm.

Zalecenie Komisji z dnia 15 lutego 2005 r. dotyczące roli dyrektorów niewykonawczych lub będących członkami rady nadzorczej spółek giełdowych i komisji rady (nadzorczej) 2005/162/WE, Dz.Urz. UE L 52.




DOI: https://doi.org/10.15678/ZNUEK.2014.0929.0505